Nieuwsbrief eind maart 2026

Hoi, 

De afgelopen periode stond voor mij in het teken van mijn verjaardag, en wat ik daarin al jaren opmerk is dat er rondom deze dag iets wezenlijks verandert in hoe ik waarneem. Net zoals rond de kerst, wanneer de sluiers dunner zijn, merk ik dat dit ook rondom mijn verjaardag gebeurt, maar dan heel specifiek in mijn eigen veld. Het is alsof mijn toegang tot informatie verder opent, alsof lagen die normaal iets meer op afstand liggen, nu direct zichtbaar worden.

In de readingen merk ik heel duidelijk dat ik scherper zie, sneller tot de kern kom en minder “ruis” ervaar tussen wat er speelt en wat zichtbaar wordt. Informatie komt directer door, patronen liggen sneller open en wat normaal soms stap voor stap zichtbaar wordt, is nu in één beweging helder.

Dat maakt de sessies in deze periode anders. Intenser, maar ook veel concreter. Ik hoef minder te zoeken of te volgen, omdat het zich vanzelf aandient. En dat betekent dat cliënten vaak sneller op een punt komen waar ze echt niet meer omheen kunnen. Niet omdat ik iets anders doe, maar omdat mijn waarneming op dat moment verder openstaat.

Tegelijkertijd zie ik ook dat dit iets vraagt van degene die tegenover me zit. Omdat de informatie zo direct is, kan het ook confronterender zijn. Niet zwaar of overweldigend, maar wel helder. Het laat minder ruimte voor twijfel of om dingen nog een beetje in het midden te laten hangen. Wat zichtbaar wordt, is vaak precies datgene waar iemand eigenlijk al omheen bewoog.

Voor mij voelt dit altijd als een soort jaarlijkse verdieping in mijn werk. Alsof ik even nog een laag dieper kan kijken dan normaal, en precies daarin ontstaat ook de mogelijkheid om mensen sneller en directer te raken in wat er voor hen toe doet.

Een diep thuiskomen in Australië

Toen ik aankwam in Australië, voelde ik voor het eerst een diep en direct gevoel van thuiskomen. Niet op een oppervlakkige manier, maar echt in mijn systeem. Ik heb altijd een soort heimwee gehad naar een plek hier op aarde die ik niet helemaal kon duiden. Een gevoel van gemis zonder dat ik wist waar dat precies vandaan kwam of waar het naartoe wees. Australië heeft vanaf jongs af aan aan mij getrokken, zonder dat ik daar ooit een logische verklaring voor had.

Binnen 24 uur nadat ik daar was, voelde ik al: dit is de energie die ik altijd gemist heb. Het was geen twijfel, geen zoeken, maar een directe herkenning. Alsof iets in mij zei: hier klopt het, hier ben je weer. En precies in die bedding ontstond ook de ruimte om een zielendeel terug te halen.

Op die plek heb ik heel bewust een soul retrieval gedaan, het terughalen van een deel van mijzelf dat niet volledig aanwezig was. Zielendelen kunnen losraken door trauma, en dat hoeft niet alleen in dit leven te zijn gebeurd. Dat kan ook ontstaan zijn in andere levens, in andere sferen of op momenten die je je niet bewust herinnert. Wat er gebeurt, is dat een deel van jou zich afscheidt om te kunnen overleven of functioneren, maar daarmee verdwijnt er ook iets van jouw essentie uit je directe aanwezigheid.

Wat ik daar heb ervaren, is dat zo’n zielendeel niet alleen een herinnering is, maar echt terugkomt als aanwezigheid. Sindsdien voel ik me heeler, steviger en meer aanwezig in mezelf. Alsof er een stuk is teruggekeerd dat niet alleen iets aanvult, maar ook direct invloed heeft op hoe ik waarneem, hoe ik werk en hoe ik in het leven sta.

Tegelijkertijd werd ook duidelijk dat er nog een deel ligt. Dat was net zo voelbaar. Niet als iets wat nu meteen moest, maar als iets wat er nog is en wat op een later moment opgehaald zal worden. Dat maakt ook dat ik weet dat ik nog een keer terugga naar Australië, niet zomaar om te reizen, maar omdat daar nog iets van mij ligt.

Wat belangrijk is om te begrijpen, is dat een soul retrieval niet alleen iets is wat in een sessie gebeurt, maar ook iets wat zich aandient op plekken en momenten waar jij er klaar voor bent. Het vraagt geen ingewikkelde techniek, maar wel bereidheid om te voelen wat er werkelijk terug wil komen.

Het effect daarvan is vaak heel concreet. Je voelt je meer aanwezig, minder versnipperd, maakt helderdere keuzes en ervaart meer rust in jezelf. Niet omdat alles ineens opgelost is, maar omdat je weer meer ‘heel’ bent in je eigen systeem. En precies dat is wat ik daar zo duidelijk heb ervaren.

Zelf geef ik ook soul retrievals in combinatie met een therapeutische sessie. In zo’n sessie kijk ik met je mee waar zielendelen zijn losgelaten en of het moment daar is om ze terug te halen. Wanneer dat zo is, kan ik dat proces voor je begeleiden. Je kunt hiervoor een therapeutische sessie boeken en daarbij aangeven dat je een soul retrieval wenst.

Wat ik veel zie in sessies

Wat mij de afgelopen weken in mijn sessies heel duidelijk opvalt, is dat mensen niet meer in verwarring zitten over wat er speelt. Het is niet meer de fase van zoeken, twijfelen of proberen te begrijpen. In tegendeel, veel mensen weten inmiddels heel goed wat er aan de hand is in hun leven. Ze zien hun patronen, ze voelen waar het niet meer klopt en ze herkennen precies waar ze zichzelf nog tegenhouden.

En juist daarin zit de fase waar veel mensen nu in zitten. Het is een tussenlaag waarin alles zichtbaar is, maar het leven nog niet meebeweegt. Niet omdat iemand het niet wil, maar omdat er nog iets vastzit tussen het innerlijk weten en het daadwerkelijk handelen daarnaar. Alsof je al op het punt staat om een andere keuze te maken, maar je voeten nog niet helemaal meekomen.

Wat ik daarin zie, is dat het vaak niet gaat over gebrek aan inzicht, maar over het daadwerkelijk doorbreken van wat er al zo lang is. Oude rollen, verantwoordelijkheden, relaties of structuren die ooit logisch waren, maar nu niet meer passen, laten zich zien. Alleen het loslaten daarvan vraagt iets wat verder gaat dan alleen begrijpen. Het raakt aan veiligheid, aan loyaliteit, aan identiteit.

En precies daarom kan deze fase zo intens voelen. Niet omdat er iets nieuws moet worden uitgezocht, maar omdat het oude nog niet volledig is losgelaten terwijl het nieuwe zich al aandient. Dat geeft een gevoel van ertussenin zitten. Van weten wat klopt, maar het nog niet helemaal leven.

Wat mijn rol daarin vaak is, is niet om iets nieuws aan te dragen, maar om dat wat er al is nog helderder te maken. Zodat het niet meer te ontwijken is, maar ook niet groter wordt dan het is. Want uiteindelijk gaat het niet om het perfecte moment of de perfecte stap, maar om het moment waarop iemand voelt: nu kan ik er niet meer omheen.

Nieuwe verdieping op de blog

De afgelopen weken heb ik een aantal blogs geschreven waarin ik thema’s uitlicht die ik niet alleen in mijn sessies zie, maar die ook in het dagelijks leven vaak onder de oppervlakte blijven. Het zijn geen grote, abstracte onderwerpen, maar juist hele herkenbare dynamieken waar veel mensen in zitten zonder ze volledig te doorzien.

De eerste blog gaat over waarom alleen grenzen stellen je relatie niet redt. Wat daarin zichtbaar wordt, is dat grenzen vaak worden ingezet als oplossing, terwijl ze in werkelijkheid alleen iets doen aan de buitenkant van de dynamiek. Je kunt duidelijker worden, vaker nee zeggen of beter aangeven wat je wel en niet wilt, maar als de onderliggende rolverdeling en afhankelijkheid hetzelfde blijven, verandert er in de kern niets. In sommige gevallen ontstaat er zelfs meer afstand. Waar het echt over gaat, is de plek die je inneemt in de relatie en of die daadwerkelijk verschuift.

De tweede blog gaat over luisteren en leeglopen in een vriendschap. Dit is een patroon dat vaak heel subtiel ontstaat. Je bent er voor de ander, je luistert, je denkt mee en dat voelt in eerste instantie kloppend. Maar wanneer die beweging structureel één kant op gaat, verschuift de verbinding ongemerkt. Dan wordt het geen gelijkwaardige uitwisseling meer, maar een plek waar je langzaam leegloopt. Wat hierin belangrijk is, is het moment waarop je begint te voelen dat het niet meer klopt, terwijl je tegelijkertijd de neiging hebt om het in stand te houden.

De derde blog gaat over het gevoel van eenzaamheid terwijl je leven gewoon doorgaat. Dit is een laag die vaak verwarrend is, juist omdat er aan de buitenkant weinig aan de hand lijkt. Je functioneert, je hebt contact, je leven loopt door, maar vanbinnen kan er een gevoel zijn dat je er niet echt in zit. Alsof je meedoet, maar jezelf er niet volledig in terugvindt. Wat daarin zichtbaar wordt, is dat eenzaamheid niet altijd gaat over het ontbreken van mensen, maar over het ontbreken van echte verbinding, met anderen én met jezelf.

Alle blogs zijn terug te lezen op mijn website onder blog.

Een vraag die ik vaak krijg

Een vraag die ik vaak krijg, is hoe je in contact komt met je gidsen. Veel mensen denken dat dit iets is wat je moet leren of ontwikkelen, alsof er een bepaalde techniek bestaat die je eerst onder de knie moet krijgen voordat het kan ontstaan.

Wat ik daarin zie, is dat het meestal niet gaat over het leren van contact, maar over het herkennen van wat er al is. Voor de meeste mensen is er namelijk al een vorm van contact aanwezig, alleen wordt die vaak niet serieus genomen of niet herkend als zodanig. Het komt binnen als een ingeving, een gevoel, een plotselinge helderheid of een weten zonder duidelijke reden.

De verwarring ontstaat vaak omdat mensen verwachten dat het groots of heel uitgesproken moet zijn. Dat ze iets moeten zien of horen op een manier die niet te missen is. Maar in de praktijk is het vaak veel subtieler en tegelijk ook veel direct. Het zit juist in de momenten waarop je iets weet zonder dat je het kunt uitleggen.

Wat daarin belangrijk is, is dat je het verschil leert voelen tussen je hoofd en wat daaronder ligt. Je hoofd stelt vragen, twijfelt en wil bevestiging. Het contact met gidsen voelt meestal rustiger, directer en zonder ruis. Het komt niet met discussie, maar met helderheid.

Tegelijkertijd zie ik ook dat veel mensen proberen om dat contact te forceren. Door er hard naar te zoeken of door het te willen afdwingen. En juist dat staat het vaak in de weg. Omdat het contact niet ontstaat vanuit controle, maar vanuit ontspanning en openheid.

Wat ik zelf vaak adviseer, zijn de boeken van Sanaya Roman. In haar werk staan veel oefeningen die je helpen om dit contact stap voor stap te herkennen en te verdiepen, op een manier die praktisch en tegelijkertijd goed te volgen is. Dat maakt het voor veel mensen toegankelijker om niet alleen te begrijpen wat er gebeurt, maar het ook echt zelf te ervaren.

Wat mij momenteel bezighoudt

Wat mij de afgelopen tijd bezighoudt, is hoe snel dingen helder worden, maar hoe langzaam het leven soms nog meebeweegt. Ik zie dat in mijn sessies, maar ik merk het ook bij mezelf. Er is een scherpte ontstaan waarin dingen niet meer verborgen blijven. Je ziet sneller wat klopt en wat niet, waar je nog vasthoudt en waar je eigenlijk al verder bent.

En tegelijk zie ik dat die helderheid niet automatisch betekent dat alles direct verandert. Er zit een soort vertraging tussen inzicht en beweging. Alsof je al precies weet waar je naartoe gaat, maar het leven nog even tijd nodig heeft om zich daar ook naar te vormen.

Wat daarin interessant is, is dat die tussenfase vaak wordt ervaren als stilstand of twijfel, terwijl het dat eigenlijk niet is. Het is eerder een fase waarin alles zich aan het herschikken is, maar nog niet zichtbaar is in concrete veranderingen. En juist daarin zit vaak de neiging om toch weer te gaan duwen, zoeken of versnellen.

Wat mij daarin bezighoudt, is hoe je in die fase kunt blijven zonder het meteen te willen oplossen. Zonder het te forceren of jezelf het gevoel te geven dat je iets moet doen om verder te komen. Want wat ik zie, is dat de beweging vaak al gaande is, alleen nog niet volledig in de vorm zit die je kunt vastpakken.

Dat vraagt een andere manier van kijken. Niet vanuit actie of controle, maar vanuit het kunnen verdragen van het moment waarin het nog niet af is. En dat is vaak precies het punt waar het spannend wordt, omdat je dan nog niets hebt om op terug te vallen, terwijl je het oude al losgelaten hebt.

Voor mij zit daar op dit moment de verdieping. Niet in meer doen of meer begrijpen, maar in het blijven staan in wat al zichtbaar is, zonder het meteen naar een volgende stap te willen trekken.

Tot slot

Tot slot wil ik nog even praktisch met je delen wat er op dit moment mogelijk is qua sessies. Op dit moment zijn er tijdelijk geen QHHT-sessies te boeken. De clarity readings en de therapeutische sessies zijn wel gewoon te reserveren. Onder therapeutische sessies vallen onder andere holistische EMDR, systeemopstellingen, soul retrieval en power extraction, emotiecoaching en innerlijk kinddeel therapie. Daarnaast kun je bij mij terecht voor een business reading en een relatiereading, naast de clarity reading.

Er is op dit moment veel ruimte in mijn agenda, dus als je voelt dat dit een goed moment is om iets aan te kijken of te verdiepen, dan kun je zelf een afspraak inplannen via mijn website.

Warme groet, Hilde