De dag van vertrek
Vandaag is het zover. De dag waarvan ik al weken wist dat hij zou komen, maar die pas nu echt binnenkomt. Ik zit hier in mijn huis, alles is opgeruimd, afgesloten, afgerond. Het klinkt anders dan normaal. Hol, bijna. Alsof de ruimte zelf voelt dat ik wegga. En terwijl ik dat hoor, merk ik hoe mijn lijf reageert: een lichte spanning, een trilling onder mijn huid, een soort binnenwereld die ineens stiller en tegelijk voller wordt. Het is geen angst. Het is beweging. Het is afscheid. Het is de drempel waar ik nu op sta.
Hoe het vertrek in mij voelt
Ik merk vandaag dat niets in mij vluchtig wil zijn. Alles vertraagt. Alsof elk deel van mij nog één keer wil voelen: dit was mijn plek. Dit was mijn ritme. Hier heb ik geleefd, gewerkt, geheeld, gelachen, gehuild. Dit was mijn thuis. En nu laat ik het bewust los, om verder te gaan naar iets wat ik nog niet ken. Die spanning is voor mij geen teken van twijfel, maar juist een teken van diepgang. Het laat zien dat ik niet gedachteloos vertrek. Dat ik niet zomaar in een vliegtuig stap, maar dat ik echt afscheid neem van een fase die mij heeft gevormd.
Wat ik mooi vind, is dat mijn lichaam dat allemaal veel eerder doorheeft dan mijn hoofd. Waar mijn hoofd zegt: we gaan op reis, zegt mijn lijf: voel eerst wat je achterlaat. Dat holle geluid in mijn huis is voor mij een bevestiging. Mijn energie is al in beweging. Ik sta niet meer volledig in deze ruimte. Ik sta al half op de rand van mijn volgende hoofdstuk.
De spanning als een boodschapper
De spanning die ik nu voel, zie ik niet als iets dat weg moet. Ik zie het als een boodschapper. Mijn systeem zet alles open, alles aan. Het is alsof mijn lichaam mij wil begeleiden: blijf bij jezelf, dit is belangrijk. Elke keer dat ik wegga, voel ik dit. Niet omdat ik bang ben, maar omdat ik bewust ben. Omdat reizen voor mij nooit alleen fysiek is. Het is energetisch, systemisch, innerlijk. Ik beweeg niet alleen in de wereld, ik beweeg óók in mezelf.
En die spanning… die vertelt mij dat ik op de grens sta van groei. Van uitbreiding. Van verder reiken dan comfortabel is. Van openen naar iets nieuws zonder al te weten wat het wordt. Ik heb geleerd om dat te eren. Om niet te doen alsof het weg zou moeten. Dit is de taal van mijn lijf. Dit is hoe ik voel dat ik leef.
De tussenruimte van vertrek
Deze dag is altijd een tussenwereld. Ik ben hier nog, maar ik ben er al niet meer. Ik ben onderweg, maar ik ben nog niet vertrokken. Het voelt alsof tijd even een andere vorm aanneemt. Ik beweeg trager, maar van binnen gaat er juist veel sneller. Alsof lagen die normaal niet hoorbaar zijn nu even doorkomen. Dat zijn de momenten waarop ik weet: dit is een overgang. Dit is zo’n zeldzaam moment dat het leven je heel helder laat voelen waar je staat. En ja, dat is spannend. Maar het is ook prachtig. Want alles wat echt is, voel je met je hele lichaam. Vertrek hoort daarbij. Verandering hoort daarbij. De stilte van vandaag hoort daarbij.
Wat deze spanning mij laat zien
Ik weet inmiddels dat ik dit niet hoef weg te ademen. Ik hoef niet te forceren dat ik blij ben. Ik hoef mezelf niet harder te maken om de spanning niet te voelen. Het enige dat ik hoef te doen, is aanwezig blijven bij wat er nu gebeurt. Dan zakt het vanzelf op zijn plek.
Vandaag voel ik dat ik vertrek vanuit volledige eerlijkheid. Niet opgepompt. Niet gehyped. Maar in verbinding. Ik ben niet iemand die het leven half leeft, en dat voel je op zulke dagen. Het maakt mijn vertrek niet zwaarder, maar echter. En eerlijk gezegd wil ik het ook niet anders. Ik vertrek niet alleen vanuit mijn plannen. Ik vertrek vanuit mij.
Voor iedereen die dit herkent: spanning betekent niet dat je terug moet. Het betekent dat je iets groots aan het betreden bent. Dat je lijf voelt wat jouw hoofd nog moet inhalen. Dat je niet uitvlakt, maar voelt. Dat je leeft. Mocht je merken dat dit soort overgangsmomenten bij jou oude lagen raken of juist nieuwe bewegingen openen, dan kijk ik graag met je mee naar wat er precies in jou verschuift.
Tags: spanning voor vertrek, emoties voor reis, emotioneel voor vakantie, vertrekstress, reisstress, waarom voel ik spanning voor een reis, afscheid voor vertrek, huis loslaten, tussenfase vertrek, overgangsmoment, energetische overgang, ziel die vooruit reist, reizen en emoties, bewust reizen, intuïtief reizen, spirituele reis, innerlijke transitie, persoonlijke groei, vrouw op reis, solo reizen vrouw, vrouw alleen op reis, solo reizen boven de 50, solo reizen boven de 55, reizen boven de 50, reizen boven de 55, reizen 50 plus, reizen 55 plus, single reis vrouw, single reis 50 plus, alleen reizen Zuidoost-Azië, alleen reizen Maleisië, alleen reizen Thailand, alleen reizen Cambodja, digital nomad vrouw 50 plus, vrouwelijke reizigers 50 plus, vrouwelijke reizigers 55 plus, bewust reizen vrouw, spiritueel reizen boven de 50, gevoelige reiziger, hooggevoelig op reis, HSP reizen, emotionele voorbereiding reis, reisangst betekenis, energetisch loslaten, hechten en loslaten, innerlijke rust vinden, leven met bewustzijn, innerlijke heling, zielswerk, introspectie, zelfreflectie, reizen met diepgang, spiritueel blog, reisblog vrouw, solo female traveler 50 plus, solo travel woman over 50, emotional travel moment, conscious travel woman, spiritual female traveler, personal journey travel, transition before travel.
Reactie schrijven